Η Παρασκευή 8 Αυγούστου ξημέρωσε με μια πολύ δυσάρεστη είδηση. Ο αγαπημένος φίλος, Ανδρέας Καλαφάτης, έφυγε από τη ζωή. Για όσους ασχολούνται με τον όμορφο κόσμο των ράλι δεν χρειάζονται συστάσεις. Για τους υπόλοιπους, ο Ανδρέας, μαζί με τον αδελφό του Κώστα, διεύθυναν το οικογενειακό ξενοδοχείο που είχε κτίσει ο πατέρας τους στην γραφική Ιτέα Φωκίδας.Στη μέση ο Ανδρέας Καλαφάτης, αριστερά του ο Kenneth Eriksson…Στους χώρους του ξενοδοχείου εκατοντάδες λάστιχα, ζάντες, ανταλλακτικά και δοχεία με καύσιμα έβρισκαν πάντοτε χώρο για αποθήκευση. Τι να θυμηθείς και τι να ξεχάσεις αφού χρειάζονται χιλιάδες σελίδες για να περιγράψεις τα όσα συνέβησαν στους χώρους του ξενοδοχείου, με αποτέλεσμα το ξενοδοχείο, το όνομα Καλαφάτης και ο Ανδρέας να γίνουν αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας του ράλι Ακρόπολις.Κόβοντας τούρτα για τα γενέθλια του Bjorn Waldegard, αριστερά ο Ανδρέας και δεξιά η σύζυγος του ΜαρίαΓνωριστήκαμε στα μισά της δεκαετίας του 1970 και από τότε περάσαμε ατελείωτες ώρες μαζί και φυσικά με τις οικογένειες μας. Παράλληλα, με όσους οδηγούς και ομάδες συνεργάστηκα, σε όλες οι διαμονές μας, είτε για το ράλι Ακρόπολις, είτε για το Ολύμπιο ράλι ή οποιαδήποτε αγωνιστική διοργάνωση, πάντοτε το ξενοδοχείο Καλαφάτη ήταν η έδρα μας.Αριστερά ο Ανδρέας, καθισμένος στα λάστιχα ο Markku Allen και όρθιος ο Attilio BettegaΕυχαριστήρια επιστολή του 1992 υπογεγραμμένη από τα “αστέρια” του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ράλι της εποχής
Δύσκολες οι ώρες για την οικογένεια του Ανδρέα και χρειάζεται πολύ ψυχική δύναμη για την αντιμετώπιση ενός τόσο οδυνηρού γεγονότος. Αγαπητή μου Μαρία, Χρυσαφένια και Νικόλα, η σκέψη και η αγάπη μου είναι κοντά σας.
Φωτογραφίες: Προσωπικό αρχείο Ανδρέα Καλαφάτη
