Στη Formula 1, η ταχύτητα δεν “μετριέται” μόνο στην πίστα. Αν, για παράδειγμα, χρειάζονται 16 ημέρες για να κατασκευαστεί ένα εξάρτημα που στη συνέχεια θα πρέπει να δοκιμαστεί, τότε ο χρόνος έχει ήδη χαθεί – και πιθανότατα ο ίδιος ο αγώνας – πριν καν το μονοθέσιο βγει από το pit lane.Μια από τις πιο σημαντικές συνεισφορές της Ford στα πλαίσια της συνεργασίας της με τη Red Bull Powertrains είναι ο τρόπος που κατασκευάζονται τα εξαρτήματα. Χάρη στις προηγμένες τεχνολογίες τρισδιάστατης εκτύπωσης της αμερικανικής εταιρείας, ο χρόνος που απαιτείται για τη δημιουργία νέων εξαρτημάτων μειώθηκε από 16 σε μόλις 5 ημέρες, επιτρέποντας έτσι στην ομάδα της Red Bull να εξελίσσει λύσεις σχεδόν τρεις φορές ταχύτερα από πριν.
Πραγματοποιώντας την επάνοδό της στη Formula 1 ύστερα από δύο σχεδόν δεκαετίες, η Ford βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα χάσμα εμπειρίας σε σχέση με τους άμεσους ανταγωνιστές της. Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια εξέλιξης της μονάδας ισχύος η Ford δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει τα κλασικά μοντέλα προσομοίωσης να “ωριμάσουν”. Για να καλυφθεί το κενό αυτό ο μηχανικός προσομοιώσεων Kevin Ruybal ανέπτυξε, σε συνεργασία με την Red Bull στο Milton Keynes, έναν πρωτοποριακό ψηφιακό κώδικα που “τρέχει” έως και 1.000 φορές ταχύτερα σε σχέση με τους συνηθισμένους, ο οποίος αποτελεί σήμερα το βασικό εργαλείο για τη ρύθμιση και τον έλεγχο των επιμέρους συστημάτων. Χάρη σε αυτό, οι οδηγοί μπορούν να διαπιστώνουν στον προσομοιωτή ποια είναι η συμπεριφορά του κινητήρα και να παρέχουν το δικό τους feedback πολύ πριν κατασκευαστεί το φυσικό πρωτότυπό του – κάτι που άλλαξε ριζικά τον ρυθμό και τη φιλοσοφία της εξέλιξης.
Καθοριστικός είναι και ο ρόλος της “ψηφιακής νοημοσύνης” όσον αφορά τον τρόπο χρήσης της ενέργειας της μπαταρίας του υβριδικού συστήματος κίνησης του μονοθεσίου. Οι μηχανικοί Sam Angeli και Mike Huang συνεργάστηκαν με την Red Bull Ford Powertrains για τη δημιουργία ενός εργαλείου που καθοδηγεί το σύστημα ώστε να αποφασίζει πότε ακριβώς να αποθηκεύει αλλά και πότε να αποδώσει την ηλεκτρική ενέργεια. Το εργαλείο αυτό λειτουργεί σαν «εγκέφαλος» για τη διαχείριση της ενέργειας, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους που δεν σχετίζονται μόνο με την μέγιστη απόδοση, αλλά και με τη συμπεριφορά του ίδιου του μονοθεσίου στην πίστα.