Στις ΗΠΑ είναι γνωστό ως «Jeep Wave». Οταν ο Τσαρλς Φλόιντ και η μέλλουσα σύζυγός του απέκτησαν ένα μεταχειρισμένο Jeep Sahara του ’97, παρατήρησαν ότι άλλοι οδηγοί Jeep τούς χαιρετούσαν στον δρόμο. Μπορεί να ήταν ένα σινιάλο με τα φώτα, μπορεί το σήμα της ειρήνης με τα δύο δάχτυλα προτεταμένα, μπορεί να ήταν ο σηκωμένος αντίχειρας ή και ένα στιγμιαίο κορνάρισμα – κάτι σαν χειραψία εν κινήσει. Στον πυρήνα αυτής της κοινωνικής συμπεριφοράς βρίσκεται, όπως ισχυρίζεται ο Ρόι Μπόμαϊστερ, καθηγητής κοινωνικών επιστημών και συγγραφέας μιας σημαντικής εργασίας, με τίτλο «Η Ανάγκη να Ανήκουμε», είναι το βασικό ανθρώπινο ένστικτο. «Είμαι σχεδόν σίγουρος», λέει, «ότι είναι βιολογικά ενσωματωμένο. Το να είσαι μόνος στον κόσμο είναι δυσάρεστο και στο εξελικτικό μας παρελθόν ήταν επικίνδυνο». Η ανάγκη τού ανήκειν σε κάνει να αισθάνεσαι πως έχεις κάτι κοινό με έναν άγνωστο που συναντάς στον δρόμο. Και το αυτοκίνητο μπορεί να είναι η αφορμή για μια στιγμιαία ταύτιση. Η κίνηση χαιρετισμού, το σινιάλο με τα φώτα, η συμπόρευση στις ιδέες της μπράντας, μια έκφραση συλλογικότητας εν μέσω απρόσωπων, συχνά, μοντέλων που δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν τον δικό τους σκληρό πυρήνα. Ακολουθήστε το Protagon στο Google NewsΓιατί το κάνουν;
