Καγκελάριοι και χαμένες αντιπροσωπείες
Λίγο αργότερα την αντιπροσώπευσή της στην Ελλάδα ανέλαβε ο Μιχάλης Σταγκωνάκης, ένας άνθρωπος που είχε στενή σχέση με τη Μεγάλη Βρετανία και ήταν μηχανικός, αναπαλαιωτής, γνώστης της ιστορίας και λάτρης των βρετανικών μοτοσυκλετών.
Ας σημειωθεί εδώ πως ο Μ. Σταγκωνάκης ήταν χρηματοδότης και συνιδρυτής του περιοδικού ΜΟΤΟ – που ξεκίνησε να εκδίδεται το 1985 – μαζί με τους Χρίστο Χατζάρα, Αντώνη Πανούτσο, Θανάση Χούντρα και τον υπογράφοντα, Βασίλη Αντζουλάτο.
Η αντιπροσωπεία πέρασε αργότερα, το 1993 (φέτος έκλεινε τα 33 της χρόνια) στην ιδιοκτησία της εταιρίας Ηλιοφίλ.
Για πολλούς ανθρώπους της ελληνικής μοτοσυκλέτας η Triumph ήταν μια εταιρία, την οποία θεωρούσαν γενικώς “όχι παρούσα” στην αγορά και η οποία δεν εκμεταλλευόταν τη δυναμική της, ιδίως τα τελευταία χρόνια που δημιούργησε μια ευρύτερη γκάμα μοντέλων.
Τουλάχιστον η Triumph κατάφερε να αναδειχθεί κάπως τα τελευταία χρόνια στην κατάταξη της ελληνικής αγοράς, χάρη στις πωλήσεις των μονοκύλινδρων, ινδικής κατασκευής, 400αριών της.
Τώρα η βρετανική εταιρία – που κατασκευάζει τις περισσότερες μοτοσυκλέτες της στην Ταϊλάνδη, επιδιώκοντας ανταγωνιστικές τιμές – ευελπιστεί πλέον με τη νέα αντιπροσωπεία, η οποία θα ανακοινωθεί το πιθανότερο εντός του 2026, να κατακτήσει στη χώρα μας τη θέση που της αξίζει.
Γρήγορο και “τερατώδες”
Να πούμε ένα γρήγορο “Σημείο και τέρας” των καιρών μας; Νούμερα πωλήσεων στατιστικής υπηρεσίας: Ιανουάριος-Ιούνιος 2026: 83.000 πωληθέντα αυτοκίνητα, 43.000 πωληθέντα δίτροχα (σκούτερ, μοτοσυκλέτες, παπιά και ATV). Tι άλλο να πει κάποιος;
Ο “Καγκελάριος”
Μιας και συζητήθηκε τελευταία το όνομα του κυρίου Δημήτρη Αβραμόπουλου, όχι για καλό λόγο πάντως, να θυμηθούμε πως ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων (1995-2002) είχε γίνει γνωστός στους κύκλους της μοτοσυκλέτας και σαν “Καγκελάριος”.
Κι αυτό, επειδή όταν ήταν Δήμαρχος γέμισε με σιδερένια, σταθερά κάγκελα και πασσαλάκια τις άκρες των πεζοδρομίων, κυρίως για να μην παρκάρουν πάνω τους τα αυτοκίνητα!
Διαρκές πρόβλημα – απειλή
Τα πασσαλάκια, τα κάγκελα, οι μπάρες και γενικά τα σταθερά σίδερα στην άκρη του δρόμου και πάνω στο πεζοδρόμιο είναι ό,τι χειρότερο για τους δικυκλιστές σε περίπτωση πτώσης.
Δυστυχώς δύο φίλοι μας “έχουν φύγει” από τα κάγκελα του Αβραμόπουλου στην Αθήνα, ενώ παρότι δεν υπάρχουν νούμερα και στατιστικές για το συγκεκριμένο θέμα (σιγά μην υπήρχαν), τα θύματα απο τα κάγκελα και τα πασσαλάκια της Αθήνας πρέπει να είναι δεκάδες και οι τραυματισμένοι εκατοντάδες. Πρόβλημα που συνεχίζεται φυσικά μέχρι σήμερα και κανείς δεν ασχολείται με αυτό. Ναι τα κάγκελα και τα πασσαλάκια συνεχίζουν κανονικότατα την εγκληματική δουλειά τους προς τους δικυκλιστές.
Ευτυχώς που γλιστράνε οι ελληνικοί δρόμοι
Παλιά ατάκα μοτοσυκλετιστή που ταξίδεψε στο εξωτερικό, έπαθε σοκ από την πρόσφυση και την ποιότητα των ευρωπαϊκών δρόμων και επιστρέφοντας δήλωσε: “Ευτυχώς που δεν έχει πρόσφυση η ελληνική άσφαλτος και έτσι δεν φθείρονται γρήγορα τα λάστιχά μας”. Α, γειά σου! Οικονομία πάνω απ’ όλα.
Νόμος Μέρφι Νο1
Είναι εύκολο να κάνεις τα πράγματα περίπλοκα, αλλά πολύ περίπλοκο να τα κάνεις απλά.
Νόμος Μέρφι Νο2
Υπήρξαν μοτοσυκλέτες της αγοράς που είχαν σχεδιαστεί για να κάνουν την επισκευή αδύνατη, ενώ το πιο ευαίσθητο και ευπαθές τους εξάρτημα βρισκόταν στην πιο δυσπρόσιτη θέση.
Ανέκδοτο συνεργείου μοτοσυκλέτας
Κλασικό ανέκδοτο συνεργείου μοτοσυκλέτας: Μηχανικός μοτοσυκλετών συζητά με έναν πελάτη του που είναι καρδιολόγος σχετικά με τις ομοιότητες της δουλειάς τους: “Βαλβίδες φτιάχνεις κι εσύ, βαλβίδες φτιάχνω κι εγώ. Εσύ γιατί είσαι πάμπλουτος κι εγώ δεν έχω μαντήλι να κλάψω;” τον ρωτάει.
“Σωστά τα λες” του απαντάει ο καρδιολόγος “φαντάσου όμως ότι εγώ αλλάζω και ρυθμίζω βαλβίδες ενώ το μοτέρ εξακολουθεί να δουλεύει”…
Μαγικός συγχρονισμός
Αυτός ο συγχρονισμός που επιδεικνύουν τα συνεργεία ασφαλτόστρωσης δρόμων με άλλους ιδιωτικούς ή κρατικούς φορείς είναι συγκλονιστικός.
Έχουμε δρόμους που επί 15-20 χρόνια παραμένουν άθλιοι, επικίνδυνοι και άφτιαχτοι, και μια μέρα πέφτει καινούργια άσφαλτος και γίνονται ανθρώπινοι. Όχι για πολύ όμως.
Λίγο καιρό μετά, μπορεί και μέσα σε δυο-τρεις βδομάδες, οι δρόμοι ξαφνικά ξανασκάβονται για να περαστούν καλώδια, αποχέτευση, οπτικές ίνες, οτιδήποτε τέλος πάντων που θα καταστρέψει την επιφάνειά τους για τουλάχιστον άλλα 15-20 χρόνια. Απλά τελειότης…
Τα λέμε τον άλλο μήνα,
Β.Α.