Ο Όμιλος Stellantis δεν δείχνει διατεθειμένος να παίξει άμυνα. Παρά τις τεράστιες οικονομικές απώλειες που άγγιξαν τα 22,3 δισ. ευρώ, ο νέος CEO του ομίλου, Antonio Filosa, επέλεξε τη στρατηγική της πλήρους επίθεσης.
Αντίθετα, για τις ευρωπαϊκές δραστηριότητες ο πήχης μπαίνει αισθητά χαμηλότερα: περιθώριο μόλις 3%-5%, μικρότερες απαιτήσεις απόδοσης και σαφώς περιορισμένες επενδύσεις. Και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στην κατανομή των κεφαλαίων.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που ενισχύει την αίσθηση ότι αρκετές ευρωπαϊκές μάρκες χάνουν σταδιακά τον αυτόνομο χαρακτήρα τους, καθώς ο Όμιλος Stellantis αναζητά επειγόντως οικονομίες κλίμακας και δραστική μείωση κόστους.
Θεωρητικά, η ίδια πλατφόρμα θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μίνι μέχρι οικογενειακά SUV και μεγάλες μπερλίνες, περιορίζοντας δραστικά το κόστος εξέλιξης. Στην πράξη όμως, αυτή η υπέρ-τυποποίηση ενδέχεται να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ομογενοποίηση μεταξύ των εταιρειών του ομίλου. Ένα σημείο που ήδη προβληματίζει αρκετούς αναλυτές της αγοράς.
Κι εδώ μπαίνει ο κινεζικός παράγοντας, με τον Όμιλο Stellantis να ανοίγει την πόρτα στους Κινέζους κατασκευαστές. Η συνεργασία με κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες δεν αποτελεί πλέον σενάριο αλλά μέρος της επίσημης στρατηγικής του ομίλου.
Ο Όμιλος Stellantis επιχειρεί να χτίσει ένα νέο μοντέλο λειτουργίας σε μια περίοδο που η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία αλλάζει βίαια: ηλεκτροκίνηση, κινεζικός ανταγωνισμός, πίεση κόστους και αμερικανική βιομηχανική πολιτική επανακαθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.
Το ερώτημα όμως είναι αν η Ευρώπη θα παραμείνει κέντρο παραγωγής και τεχνολογίας ή αν θα περιοριστεί σταδιακά σε ρόλο χαμηλότερης προτεραιότητας μέσα στους ίδιους τους ομίλους που δημιούργησε;
Και στην περίπτωση του Ομίλου Stellantis, το νέο πλάνο του Antonio Filosa δείχνει ότι η απάντηση ίσως έχει ήδη αρχίσει να γράφεται. Μακριά από το Torino και το Παρίσι, πολύ πιο κοντά στο Detroit.