Πότε ήταν που γράφαμε ότι ο Κίμι Αντονέλι μπορούσε να τρέχει στη Formula 1 αλλά δεν είχε καν δίπλωμα να οδηγεί το αυτοκίνητό του στο δρόμο; Δεν είναι και πολύς καιρός, ένα χρόνο πριν. Ναι, εννοείται, είπε το κλασικό ποίημα που συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ανεξαρτήτως αθλήματος. Οτι –και καλά– «πρέπει να μείνουμε προσγειωμένοι» και όλα τα σχετικά για να μη γίνουν λάθη εν μέσω νικητήριου μομέντουμ. Ομως, ταυτόχρονα, η «Αντονελι-μανία» είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Ο Κίμι δεν είναι απλώς ο πρώτος Ιταλός που κερδίζει διαδοχικούς αγώνες μετά τον Αλμπέρτο Ασκάρι το 1953, είναι το πρόσωπο μιας νέας εποχής. Το Μαϊάμι ήρθε να πιστοποιήσει ότι οι δύο προηγούμενες νίκες σε Κίνα και Ιαπωνία δεν ήταν απλώς ευκαιριακή λάμψη. Είναι ο νέος πρωταγωνιστής, ένα φρέσκο πρόσωπο, του οποίου την ύπαρξη το «τσίρκο» της F1 έχει ανάγκη. Οχι μόνο ως αντίπαλον δέος στο μεγάλο και αδιαμφισβήτητο μέγεθος του Φερστάπεν και λοιπών οδηγών, αλλά και ως αντίβαρο σε μια F1 που έχει γίνει περισσότερο ηλεκτρικά κομπλικέ από όσο συχνά θέλουμε. Ε, λοιπόν, η περίπτωση Αντονέλι είναι αυτή που ανατροφοδοτεί το ενδιαφέρον για το πώς θα πάει η συνέχεια. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα κοντέινερ και τα μονοθέσια ήδη έχουν πακετάρει για την επόμενη στάση, αυτήν τη φορά για το Grand Prix Καναδά (22-24 Μαΐου). Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
